Маугли

Қалың жасыл орманда Маугли есімді кішкентай бала тұрыпты. Оны мейірімді қасқырлар отбасы өсіріпті, ол үлкен ағаштардың астында бөлтіріктермен бірге жүгіріп ойнайтын.

Мауглидің әлемдегі ең жақсы достары бар еді. Үлкен, момақан аю Балу оған тәтті бал табуды және орманның көңілді әндерін ыңылдап айтуды үйретті.

Ал дана қара қабылан Багира — жұмсақ әрі мейірімді — Мауглиге соқпақтарды көрсетіп, жапырақтардың сыбдырын тыңдауды және қараңғылықтан ешқашан қорықпауды үйретті.

«Сен — біздің орманның бір бөлігісің, — деді Багира. — Біз әрқашан қасыңдамыз». Маугли Балудың кең арқасына мініп, Багираны мойнынан құшақтады, жүрегі жылуға толды.

Кешке барлық аңдар тыныш өзеннің жағасына жиналды. Отшашулар кішкене шамдарын жақты, бақалар бесік жырын айтты, жылы жел жапырақтарды тербетті.

Маугли есінеп, Балу мен Багираның арасына, екі жұмсақ жастықтай, жайғасып жатты. «Достар жаныңда болғаны қандай жақсы», — деп сыбырлады ол.

Балу ақырын күңкілдеді, Багира мырылдады, Маугли көзін жұмды. Көп ұзамай бүкіл орман жұлдыздар астында ұйқыға кетті. Жақсы түс көр, кішкентайым.