Тамшы мен кран

Дананың ваннасында кішкентай бір тамшы тұратын. Кран мықтап жабық тұрғанда, тамшы құбырдың ішінде апа-сіңлілерімен бірге тып-тыныш ұйықтап, өз кезегін күтетін.

Тамшы өз кезегін жақсы көретін. Таңертең ол Дананың алақанына секіріп, тіс шаятын стақанда сылдырлап, щетканың үстінде кішкентай моншақтай жылтырайтын. Содан кейін бәрі қайта тынышталып, салқын да қараңғы құбырда қалғып жатуға болатын.

Бір күні кешке Дана тісін тазалады да, ұзақ есінеп, кранды соңына дейін бұрамай, бөлмесіне жүгіріп кетті. Тып, тып, тып... Алдымен тамшының бір сіңлісі құлады, сосын екіншісі, сосын үшіншісі. Олар раковинаға түсіп, оның қап-қара тесігіне сіңіп жоқ болды.

— Қайда барасыңдар? — деп сыбырлады тамшы. — Ол жақта сендерді ешкім күтпейді ғой!

Бірақ сіңлілері тоқтай алмады. Түні бойы кран ақырын тамшылап, тамшылар бірінен соң бірі зая ағып кете берді.

Таң ата әжесі сол дыбысты естіп, кранды жауып қойды. Сосын краннан толық бір шелек су толтырып, ұйқылы-ояу Дананың алдына әкеліп қойды.

— Түнде бәріміз ұйықтап жатқанда, міне, осынша су ағып кетті, — деді әжесі. — Біздің бақша мұны үш күн бойы ішер еді.

Дана шелекке үңілді. Су әйнектей мөлдір екен, ішінде өз бейнесі дірілдеп тұр.

— Әже, крандағы су өзі қайдан келеді? — деп сұрады Дана.

Әжесі қасына отырып, әңгімесін бастады. Алыс-алыста, биік таудың басында аппақ қар жатады. Көктемде ол еріп, сылдыр бұлақ болып төмен, өзенге қарай ағады. Өзеннен суды үлкен сорғылар алып, тазартады да, көшелер мен үйлердің астындағы құбырлармен ұзақ-ұзақ айдайды. Тек содан кейін ғана ол Дананың үйіндегі кранға жетеді, сонда ғана Дана бетін жуа алады.

Дана өз тамшысын көз алдына елестетті. Міне, ол таудан домалап, күн астында жарқырап, бұлақта сылдырлап, ұзын да қараңғы құбырлармен саяхаттап келеді. Сонша ұзақ жол жүріп келіп, раковинаның тесігіне ағып кету үшін бе?

— Суға обал ғой, — деді Дана ақырын. — Ол бізге жету үшін қанша жол жүрді.

Сол күннен бастап Дананың жаңа ережелері пайда болды. Қолын сабындап жатқанда, кран жабық тұрады. Көбікті шаю үшін ғана ашылады. Ал тісін тазалағанда ол бір стақан су құйып алады да, кранды ағызып қоймайды.

Қызықты болсын деп, Дана сабынды алақандарға арналған кішкентай ән шығарды. Ән айтылып жатқанда су демалады. Ән бітті ме, кранды ашуға болады. Інісіне бұл ойын қатты ұнап, ол да ән сала бастады, әуенге онша дәл түспесе де.

Бір ай өтті. Әжесі бәрін есептеп көріп, таң қалды. Олардың отбасы кішкентай бассейнді толтыруға жетерлік су үнемдепті.

Ал құбырдағы тамшы қатты қуанды. Енді ол өзінің зая кетпейтінін білді. Оның кезегі міндетті түрде келеді, сонда ол біреуге шынымен керек болады.

Кешке Дана тісін тазалап, кранды мықтап, әбден мықтап жапты да, құлақ түрді. Ваннада тып-тыныш. Бірде-бір тамшы тамбайды.

Кішкентай тамшы құбырда ұйықтап, түсінде аппақ тауларды, сылдыр бұлақты көрді. Кран үнсіз, үйдің іші жайлы тыныштыққа бөленді. Дана көзін жұмып, ұйықтап кетті.

Қайырлы түн.